https://uupload.ir/files/evrm_463971_308.jpg

مشغله حاج علی زیاد بود. به خاطر مسئولیتش او را لحظه ای آرام نمی گذاشتند.

پیش ما هم که بود، تلفن ها، مراجعات و... رهایش نمی کرد. برای وضع حمل در بیمارستان بستری بودم. او هم حضور پیدا کرد. همرزمانش بعد از اطلاع از جای او، یکی یکی به بیمارستان آمدند، هر کدامشان با او کاری داشتند.

تعدادشان که زیادتر شد، حاج علی به ناچار در محوطه بیمارستان، آن ها را دور هم جمع کرد و جلسه را همان جا در میان چمن های حیات بیمارستان برگزار کرد!

هم هوای من و فرزندان را داشت و هم از مسئولیتش غافل نبود.

خاطره از همسر سردار سرلشکر شهید علی هاشمی