پلاک عاشقی

شهید عبدالامیر عبیاتی فرزند رحیم است که در تاریخ یکم فروردین ماه سال 1336 در روستای خرابه از توابع شهر بستان شهرستان دشت آزادگان در یک خانواده متدین و مذهبی دیده به جهان گشود.

وی در دوران کودکی به مدرسه رفت و پس از موفقیت در دوره های دبستان و راهنمایی، تحصیلات خود را تا پایان دوره متوسطه ادامه داد.

شهید عبدالامیر عبیاتی در همان سن 14 سالگی و نوجوانی اهل نماز و روزه بود و قرآن مجید را ختم کرده بود. در دوران شکوهمند انقلاب اسلامی در راهپیمایی‌ ها و تظاهرات ضد رژیم ستمشاهی حضوری فعال داشت و در سال 1359 به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.

با آغاز جنگ تحمیلی توسط رژیم بعث عراق شهید جزو نخستین نیروهای سپاه حمیدیه بود که جهت مقابله با دشمن بعثی عازم منطقه پاسگاه مرزی سوبله از توابع بستان شد.

وی در آخرین مأموریت در تاریخ یکم مهر ماه سال 1359 یعنی در روز دوم تجاوز رسمی دشمن بعثی به خاک پاک ایران به اتفاق چهار تن از همرزمان دلاورش به نام های پاسدار جاویدالاثر شهید عبد عبیات، شهید چاسب طرفی، عبدالرضا بنی طرف و شهید محمود اسکندری جهت آوردن ماشین مهماتی که در وسط میدان جنگ عراق و ایران جامانده بود، رفته بودند که به محض رسیدن به آن ماشین توسط نیروهای بعثی مورد شناسایی قرار می گیرند و ماشین آنها مورد حمله ناجوانمردانه خمپاره دشمن قرار می گیرد که چهار تن از آنها به درجه رفیع شهادت نائل آمدند و در بهشت برین میهمان شهیدان گلگون کفن اسلام شد.

پس از این حادثه یکی از آن جمع به نام حاج عبدالرضا بنی طرف با جراحت شدید مجروح می شود و از معرکه جان سالم به در می برد ولی به محض رساندن وی به بیمارستان سینای اهواز دست راست او قطع می شود.

شهید عبدالامیر عبیات در هنگام شهادت متأهل بوده و تنها یک دختر به نام نجات از وی به یادگار باقی مانده است.

شهید عبدالامیر عبیاتی در سن 23 سالگی در منطقه سوبله شهد شیرین شهادت را نوشید و در قطعه شهدای جاویدالاثر گلزار شهدای اهواز یادبودی برای او بنا شده است.