پلاک عاشقی

شهيد طاهر اكبری 30 اردیبهشت سال 1345 در شهرک بنوار ناظر اندیمشک ديده به جهان گشود، در دوران تحصيل دانش‌آموزی ممتاز بود و اولياء مدرسه نيز از او راضی بودند، به طوری كه كتابخانه دبيرستان شريعتی را طاهر اكبری ناميدند.

در اوقات فراغت علاوه بر مطالعه به پدرش نيز كمک می‌كرد و در کارهایش به او یاری می‌رساند.

نوجوانی مؤمن، خوش اخلاق و صبور بود و در بين مردم اندیمشک به ویژه اهالی شهرک بنوار ناظر از محبوبيت خاصی برخوردار بود.

در طول حیات دنیوی به پدر و مادر خیلی احترام می‌‏گذاشت و هميشه ديگران را به رعايت حجاب اسلام و پيروی از خط رهبری توصيه می‌کرد.

فرائض دينی خود را به خوبی انجام می‌داد، با قرآن و دعا انس و الفت داشت و همیشه نسبت به اهل بيت(ع) به ویژه حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ارادت خاص خود را ابراز می‌کرد.

قبل از پیروزی انقلاب اسلامی در تظاهرات و راهپیمایی‌های مردم عليه رژيم طاغوت شركت می‌‏كرد و پس از انقلاب نیز به عضویت بسیج مستضعفین درآمد، همچنین در انجام کارهای فرهنگی مدرسه نيز فعال بود.

پيرو امام(ره) و فرمایشات ایشان بود به همین خاطر نیز برای دفاع از اسلام و ميهن به نبرد با دشمن رفت و نخستین بار در سن 15 سالگي به جبهه اعزام شد.

پس از حضور مداوم در جبهه‌های نور علیه ظلمت سرانجام در 25 تیر سال 1361 همزمان با ماه مبارک رمضان در منطقه شلمچه به فیض شهادت نائل آمد.

شهيد طاهر اكبری در سن 16 سالگی در عملیات رمضان بر اثر اصابت تير به پا و شكم بشهد شیرین شهادت را نوشید و پیکر پاکش در گلزار شهدای اندیمشک آرام گرفت.