پلاک عاشقی

سرباز شهید علی شفیع پور چهرازی فرزند محمدرضا در تاریخ دوم فروردین ماه سال 1344 در یکی از محلات فقیرنشین هفتگل دیده به جهان گشود که با به دنیا آمدن او شور و شعف زیادی در خانواده اش ایجاد شد.

پدرش مردی سخت کوش بود و معیشت خانواده را با کارگری تامین می کرد که رنج و سختی کار در دستان پینه بسته اش نمایان بود.

دارای دو خواهر و یک برادر است و خود آخرین فرزند خانواده بود که در زمان کودکی در همان زادگاهش به مدرسه رفت تا علم و دانش بیاموزد.

شهید شفیع پور چهرازی در دوران خردسالی و نوجوانی بسیار مهربان و صمیمی بود و از خصوصیات بارز آن شهید عزیز می توان به کم حرفی ایشان اشاره کرد.

او در سال 1357 فعالیت های انقلابی خود را آغاز کرد. ابتدا مدتی در کمیته امداد مشغول به فعالیت شد سپس به عضویت بسیج در آمد.

دوران ابتدائی و راهنمائی را با موفقیت طی کرد و دوره متوسطه را سال ۱۳۵۹ آغاز کرد. همزمان با تحصیل، در نخستین هسته بسیج به همراه دوستان هم رزمش سردار شهید کرم سیاهپور و سردار علیرضا داوودی شرکت کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی، قلبش مالامال از عشق به جبهه بود، لباس رزم بر تن کرد در سال های 1360 و 1361 به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام شد.

این دلیرمرد خوزستانی در منطقه کوشک به مبارزه با دشمن بعثی پرداخت، هنگامی که از جبهه بر می گشت، چنان با شوق از جبهه تعریف می کرد که گوئی متعلق به آنجا است.

چون اساس و اصول زندگی او فقر و رنج بود درد مردم محروم را خوب درک می کرد، سپس برای خدمت سربازی آماده شد و خدمت خود را در منطقه کردستان آغاز کرد.

او شیفته خدمت به اسلام بود و هرگز هیچ راهی به جز حق و عدالت را نپذیرفت و به مبارزه با کفر و زور پرداخت.

هنوز نه ماه از خدمت مقدس سربازی خود را نگذرانده بود که در روز  23 شهریور ماه سال 1364 در منطقه عملیاتی مریوان کردستان در عملیاتی بر علیه نیروهای ضدانقلاب بر اثر اصابت ترکش شربت شیرین شهادت را نوشید و در بهشت برین میهمان حضرت اباعبدالله (ع) و دیگر یاران و همرزمان شهیدش شد.

شهید علی شفیع پور چهرازی در سن 20 سالگی در عملیات قادر به فیض شهادت نائل آمد و تربت پاکش در گلزار شهدای هفتگل زیارتگاه عاشقان و دلسوختگان است.

توجه و اهمیت به انجام فرایض و نماز اول وقت، حضور در نمازهای جماعت و جمعه، اهتمام به رسیدگی به افراد نیازمند و گذشت و ایثار از خصوصیات اخلاقی منحصر به فرد شهید علی شفیع پور چهرازی بود.