پلاک عاشقی

شهید حسین امجدی سوم آبان سال ۱۳۱۶ در خانواده‌ای مومن و زحمتکش در روستای برودر بخش کلاترزان سنندج به دنیا آمد.

دوران کودکی را زیر سایه پدر و مادری مومن و دلسوز در روستا سپری کرد و در سن ۶ سالگی برای کسب علم و دانش راهی مدرسه شد.

تحصیلاتش را تا پایان دوره ابتدای در روستا به پایان رساند ولی به دلیل نبود امکانات آموزشی و تحصیلی از ادامه تحصیل باز ماند و در کنار پدر و دیگر اعضای خانواده به امورات کشاورزی و دامداری پرداخت.

در سن جوانی به تصمیم بزرگان خانواده با دختری نجیب زندگی مشترکش را آغاز کرد که ثمره این پیوند سه دختر و یک پسر است.

با شروع تظاهرات و راهپیمایی‌ها بر علیه رژیم طاغوت، او نیز با مردم مسلمان و انقلابی منطقه همگام شد.

گروهک‌های ضدانقلاب بیستم تیر سال ۱۳۵۸ او را به جرم هواداری از اسلام و انقلاب اسلامی، از ناحیه پا مجروح و مجبور کردند تا به همراه خانواده به شهر سنندج نقل مکان کند.

در سال ۱۳۵۹ برای مقابله با گروهک‌ها که مردم بیگناه را مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند و در صدد براندازی جمهوری اسلامی ایران بودند، به صف دلاوران پیشمرگ مسلمان کرد پیوست و تا پای جان به مبارزه پرداخت.

پس از سال‌ها مجاهدت و فداکاری در مهر سال ۱۳۶۰ به اسارت گروهک ضدانقلاب درآمد و پس از تحمل سه ماه شکنجه و بریده شدن گوش‌هایش یکم دی‌ماه سال ۱۳۶۰ در روستای «توریور» تیر باران کشد و به شهادت رسید که پیکر مطهرش پس از تشییع در گلزار شهدای سنندج آرام گرفت.