نگاهی کوتاه به زندگی سرباز شهید احمد جلیزی

سرباز شهید احمد جلیزی فرزند خلف در تاریخ 22 مرداد ماه سال 1367 در جلیزی شهر سوسنگرد دیده به جهان گشود و در خانوادهای پرجمعیت و مذهبی رشد کرد. پدر و مادرش باغدار بودند و از این طریق روزی حلال کسب می کردند.
این جوان خوزستانی پس از طی کردن دوران کودکی راهی مدرسه شد تا علم و دانش بیاموزد، تحصیلات خود تا مقطع دیپلم ادامه داد.
مقاطع مختلف تحصیلی را با موفقیت پشت سرگذاشت و در بیشتر مراحل تحصیلی خود از جمله دانش آموزان ممتاز به شمار می آمد.
شهید احمد جلیزی مدارج علمی دانشگاهی را ادامه داد تا اینکه موفق شد در رشته جغرافیای شهری دانشگاه آزاد اهواز لیسانس بگیرد.
در تاریخ دهم مهر ماه سال 1393 با همسرش عقد کرد، به تازگی درسش را تمام کرده بود که برای انجام دوره وظیفه عمومی عازم خدمت سربازی شد.
دوره آموزشی سربازیش را در شهر اراک گذراند پس از آن خدمت را در شهر کرمانشاه آغاز کرد و در نهایت به شهرستان حمیدیه منتقل شد. فقط یک ماه به پایان سربازیش مانده بود که به شهادت رسید.

این دلیرمرد خوزستانی در هنگام انجام خدمت سربازی مورد هدف تیر کین دشمنان اسلام قرار گرفت و در حالی که برای برقراری امنیت مسافران نوروزی در پارک گمبوعه شهرستان حمیدیه حضور داشت در بامداد روز پنج شنبه 13 فروردین ماه سال 1395 به همراه شهید سرباز وظیفه شهید عماد منصوری از اهواز و استوار دوم سجاد رشیدی از نیروهای کادر نیروی انتظامی از ایذه توسط نیروهای وابسته به گروه های تکفیری به شهادت رسید.

همسر شهید احمد جلیزی می گوید: شخصیت آرام و صبوری داشت. همیشه از خدا طلب شهادت میکرد. او اصلا دلش نمیخواست در این دنیا بماند؛ از این رو همیشه نگرانش بودم. همیشه به من میگفت: «دلم میخواهد به شهادت برسم. هیچ آرزویی در این دنیا ندارم.» من نمی توانستم درکش کنم. فقط ابراز ناراحتی میکردم تا اینکه پس از مدتی روحیه من را هم کمی شبیه به خودش کرد و در دل به شهادتش رضایت دادم.
او بسیار ساده زیست بود و برخورد خوبش با مردم زبان زد خاص و عام بود. او تقید زیادی به نماز اول وقت داشت و سعی می کرد تا جایی که ممکن است، نمازش را به جماعت به جا آورد.

این وبلاگ به منظور گرامی داشت یاد و خاطره شهدا به ویزه شهدای والامقام استان خوزستان راه اندازی شده است.